‘t Is wel niet jullie spermadruppel, maar toch schuldig, zegt de rechter. Illegaal, hup naar de detentieboot want wet is wet.

Men noemt het een gerechtelijke dwaling (sic!). We hebben dat (sperma)druppeltje over het hoofd gezien. Sorry. Kan gebeuren, niet waar? En de rest van het bewijs, want ze hebben ‘t niet gedaan. Was het voordeel van de twijfel niet ten gunste van de verdachte? Case closed scheen toch even belangrijker te zijn.

Illegaal. U mag niet in Nederland zijn. In de boeien naar de detentieboot. In de nabije toekomst bedenkt een slimme ambtenaar nog wel eens de detentiemolen, in het kader van de public relations. Ik ben slechts uitvoerder, you know. Maar ze (de illegalen) zijn nog steeds in Nederland. Op een boot, waar ze niet vanaf mogen. Wettelijke dwalingen, lijkt mij. U moet weg, maar we zetten u vast, zodat u niet weglopen kunt en niet weggaan ook natuurlijk. Ambtelijke logica voortgekomen uit de geest van een ex-gevangenisdirectrice.

Sommige kinderen willen politieagent worden en andere brandweerman. Verdonk behoorde duidelijk bij de eerste categorie. (Zelf was ik altijd al een buitenbeentje. Ik had een voorkeur voor Brains van de Thunderbirds. Het is ook verder nooit wat met mij geworden. Geen brandblusser en geen politieagent.)

Wie straft de rechter en wie de ambtenaar? Waar ligt het verschil? Befehl ist Befehl en Wet is Wet? En de rechter met z’n over het hoofd geziene druppeltje? Waar staat die?

Je hoeft maar een paar krantenberichten bij elkaar te schrapen en je weet het niet meer. Recht en wet waar staan die?

Een laffe actie met privédata schrijft de Steegh. Misschien wel. Maar wie is begonnen? En laf? Ach, de website is onder druk van het College Bescherming Persoonsgegevens uit de lucht gehaald. Is er niet toevallig een conferentie aan de gang tussen Europa en Latijns-Amerika? Ach, een babbeltje met de Braziliaanse collegae kon geen kwaad. We have a problem. No problem!

En die persoonsgegevens? Praat men niet al over sites met de gegevens van kinderverkrachters. Safety first, niet waar? En de politieke en ambtelijke mensenverkrachters mogen die niet op een site? Think about it!

Bevrijdingsdag. Godverdomme. In Rome staan de fascisten weer op het balkon van het stadhuis.
Toevallig stootte ik op een artikel in Der Spiegel. Stadtgeschichte, door Hans Michael Kloth. Dat gaat over zijnbuurman, de kampbeul, en diens slachtoffers.
‘Ich frage mich mittlerweile, ob wir die Erinnerung an die Opfer nicht auch deshalb
so gründlich pflegen, weil wir uns so ganz gut ablenken lassen können von der Auseinandersetzung mit den Tätern, auch wenn ihre Spuren überall und mitten unter uns sind.’