Buitenlandse troepen in Uruzgan, die onder Nederlands gezag staan, mishandelen hun gevangenen. De arrestanten worden geslagen, gebeten door honden en krijgen elektrische schokken toegediend.

Indonesiërs klagen Nederlandse staat aan

Tien Indonesische nabestaanden hebben maandag de Nederlandse staat aansprakelijk gesteld voor de moord op hun familieleden tijdens de politionele acties na de Tweede Wereldoorlog.

Twee berichtjes uit De Pers.nl van vandaag. Gisteren schreef ik er al over in een geheel ander verband, hoewel..
Het leed dichtbij huis blijkt weer het belangrijkst. In Rekken heeft men een condoleanceregister geopend voor de in Uruzgan gedode militair. De Google-Ad die daarbij staat vind ik enigszins bizar. Maar ik wilde het jullie toch niet onthouden.

“Indië en Nieuw-Guinea gaan hand in hand met Afghanistan en Tsjaad…Ook u ging naar een land waarover u weinig wist, waar u onder gevaarlijke omstandigheden uw werk moest doen. Ook voor u gold dat de vijand vaak onzichtbaar was en zich onder de lokale bevolking bevond.” DePers.nl

Mijn vader heeft zich nog als vrijwilliger gemeld voor die oorlog in (Nederlands-)Indië. Gelukkig voor hem werd ie afgekeurd en heeft hij er geen persoonlijke trauma’s aan overgehouden. Mijn vader wist inderdaad weinig over Indië, maar dat was 1945. We leven nu inmiddels ruim 60 jaar verder en onze informatie is gelukkig veel uitgebreider. De vijand (Taliban) is onzichtbaar en zit tussen de lokale bevolking. En dat heeft zo zijn gevolgen:

Totaal schat Arnold Karkens het aantal burgerdoden waar Nederlandse troepen medeverantwoordelijk voor zijn op minimaal 300. De Taliban was in dezelfde periode in Uruzgan verantwoordelijk voor zelfmoordaanslagen en executies waarbij, naar mijn berekening, tussen de 50 tot 60 burgers omkwamen. Het bizarre feit doet zich dus voor dat de Nederlandse strijdkrachten minimaal vijf tot zes maal meer burgers doodt dan de opstandelingen van de Taliban. Arnold Karskens Blog

Ook in naamgeving is er weinig veranderd. Wat men vroeger geen koloniale oorlog , maar een politionele actie noemde wordt nu als humanitaire actie betiteld. Oorlog is oorlog. Jammer voor al die Indië-gangers. Ze zaten in een foute oorlog.
Of de huidige Afghanistan-gangers in een ‘goede’ oorlog zitten. De toekomst zal het uitwijzen. Maar met het idee dat “de vijand onder de lokale bevolking zit” vrees ik het ergste.